พระยาแพทย์พงศาวิสุทธาธิบดี (สุ่น สุนทรเวช) ได้กล่าวถึงการแพร่กระจายของพันธุ์ทุเรียนจากจังหวัดนครศรีธรรมราช มายังกรุงเทพฯ ตั้งแต่ประมาณ ปี พ.ศ. 2318 และมีการทำสวนทุเรียน ในตำบลบางกร่าง ในคลองบางกอกน้อยตอนใน ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2397 ในระยะแรกเป็นการขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด และพัฒนามาเป็นการปลูกด้วยกิ่งตอน จากพันธุ์ดี 3 พันธุ์ คือ อีบาตร ทองสุก และการะเกด
การทำสวนในนนทบุรีนั้นนิยมทำกันแบบยกร่องเพราะ เป็นที่ราบลุ่มริมแม่น้ำ ลำคลอง ในตอนบนที่ดินที่น้ำท่วมไม่ค่อยถึงก็นิยมทำนากันเป็นส่วนใหญ่ แต่หลังจากน้ำท่วมประเทศไทย ครั้งใหญ่ใน พ.ศ. 2485 ชาวสวนที่ทำสวนทุเรียน ส้มเขียวหวานและ ละมุด ได้รับความเสียหายกันหมด หลังจากน้ำท่วมก็เริ่มมีการปลูกทุเรียนกันอีกครั้งหนึ่ง ทำให้ชาวสวนหันกลับมาเลือกปลูกทุเรียนพันธุ์ดีกันมากขึ้น จนทำให้กิ่งพันธุ์หายากจึงทำให้การปลูกทุเรียนในยุคนั้นมีการปลูกด้วยเมล็ดทำให้มีการกลายพันธุ์ได้พันธุ์ทั้งดีและไม่ดี
ภาพสวนทุเรียนนนท์แบบดั้งเดิม
ไม่มีการใช้สารเคมี ใช้ภูิมปัญญาชาวสวนเดิม ในการดูแลโดยอาศัยปะจจัยจาก ธรรมชาติ เช่น จักจั่น ทำให้ ดินร่วนซุย หรือปุ๋ยจากใบทองหลางที่ปลูกสลับในร่องสวน

อดิสรณ์ ฉิมน้อย
ชมรมอนุรักษ์และฟื้นฟูทุเรียนนนท์์
38/9 หมู่ที่ 5 ตำบลบางกร่าง
อำเภอเมือง จังหวัด นนทบุรี 11000
โทร: 089-8126539
E-mail: info@durian-non.com