พระยาแพทย์พงศาวิสุทธาธิบดี (สุ่น  สุนทรเวช)  ได้กล่าวถึงการแพร่กระจายของพันธุ์ทุเรียนจากจังหวัดนครศรีธรรมราช  มายังกรุงเทพฯ  ตั้งแต่ประมาณ ปี พ.ศ. 2318  และมีการทำสวนทุเรียน  ในตำบลบางกร่าง  ในคลองบางกอกน้อยตอนใน  ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2397   ในระยะแรกเป็นการขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด และพัฒนามาเป็นการปลูกด้วยกิ่งตอน จากพันธุ์ดี  3 พันธุ์ คือ  อีบาตร  ทองสุก  และการะเกด
การทำสวนในนนทบุรีนั้นนิยมทำกันแบบยกร่องเพราะ  เป็นที่ราบลุ่มริมแม่น้ำ ลำคลอง   ในตอนบนที่ดินที่น้ำท่วมไม่ค่อยถึงก็นิยมทำนากันเป็นส่วนใหญ่  แต่หลังจากน้ำท่วมประเทศไทย ครั้งใหญ่ใน พ.ศ. 2485   ชาวสวนที่ทำสวนทุเรียน  ส้มเขียวหวานและ ละมุด ได้รับความเสียหายกันหมด  หลังจากน้ำท่วมก็เริ่มมีการปลูกทุเรียนกันอีกครั้งหนึ่ง  ทำให้ชาวสวนหันกลับมาเลือกปลูกทุเรียนพันธุ์ดีกันมากขึ้น  จนทำให้กิ่งพันธุ์หายากจึงทำให้การปลูกทุเรียนในยุคนั้นมีการปลูกด้วยเมล็ดทำให้มีการกลายพันธุ์ได้พันธุ์ทั้งดีและไม่ดี          

ภาพสวนทุเรียนนนท์แบบดั้งเดิม
ไม่มีการใช้สารเคมี ใช้ภูิมปัญญาชาวสวนเดิม ในการดูแลโดยอาศัยปะจจัยจาก ธรรมชาติ เช่น จักจั่น ทำให้ ดินร่วนซุย หรือปุ๋ยจากใบทองหลางที่ปลูกสลับในร่องสวน

อดิสรณ์ ฉิมน้อย
ชมรมอนุรักษ์และฟื้นฟูทุเรียนนนท์์

38/9 หมู่ที่ 5 ตำบลบางกร่าง
อำเภอเมือง จังหวัด นนทบุรี 11000
โทร: 089-8126539
E-mail: info@durian-non.com