หัวหน้าคณะราชทูตจากประเทศฝรั่งเศส  เมอร์ซิเออร์  เดอลาลูแบร์  เดินทางมาเจรจาการค้ากับไทย  ได้เขียนบันทึกสิ่งต่างๆที่ได้พบเห็นเกี่ยวกับสภาพแวดล้อมทางสังคม และชีวิตความเป็นอยู่ของคนไทย  โดยมีเรื่องที่เกี่ยวกับเกษตรกรรมของไทยตอนหนึ่ง  ได้ระบุเกี่ยวกับทุเรียนไว้ว่า 
                        “ดูเรียน (Durion)  ชาวสยามเรียกว่า “ทูลเรียน” (Tourrion)  เป็นผลไม้ที่นิยมกันมากในแถบนี้  แต่สำหรับข้าพเจ้าไม่สามารถทนต่อกลิ่นเหม็นอันรุนแรงของมันได้  ผลมีขนาดเท่าผลแตง  มีหนามอยู่โดยรอบ  ดูๆไปก็คล้ายกับขนุนเหมือนกัน  มีเมล็ดมาก  แต่เมล็ดใหญ่ขนาดเท่าไข่ไก่  ซึ่งเป็นส่วนที่ใช้กิน  ภายในยังมีอีกเมล็ดหนึ่ง  ถือกันว่ายิ่งมีเมล็ดในยิ่งน้อยยิ่งเป็นทูลเรียนดี  อย่างไรก็ตามในผลหนึ่งๆไม่เคยปรากฏว่ามีน้อยกว่า 3 เมล็ดเลย”
                        จากหลักฐานดังกล่าว  แสดงให้เห็นว่า  มีการปลูกทุเรียนในภาคกลางของประเทศไทยตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา  แต่จะเข้ามาจากที่ไหน  โดยวิธีใด ไม่ปรากฏหลักฐาน  แต่น่าเชื่อว่า  จะเข้ามาทางภาคใต้ของไทย

ภาพสวนทุเรียนนนท์แบบดั้งเดิม
ไม่มีการใช้สารเคมี ใช้ภูิมปัญญาชาวสวนเดิม ในการดูแลโดยอาศัยปะจจัยจาก ธรรมชาติ เช่น จักจั่น ทำให้ ดินร่วนซุย หรือปุ๋ยจากใบทองหลางที่ปลูกสลับในร่องสวน

อดิสรณ์ ฉิมน้อย
ชมรมอนุรักษ์และฟื้นฟูทุเรียนนนท์์

38/9 หมู่ที่ 5 ตำบลบางกร่าง
อำเภอเมือง จังหวัด นนทบุรี 11000
โทร: 089-8126539
E-mail: info@durian-non.com