หัวหน้าคณะราชทูตจากประเทศฝรั่งเศส เมอร์ซิเออร์ เดอลาลูแบร์ เดินทางมาเจรจาการค้ากับไทย ได้เขียนบันทึกสิ่งต่างๆที่ได้พบเห็นเกี่ยวกับสภาพแวดล้อมทางสังคม และชีวิตความเป็นอยู่ของคนไทย โดยมีเรื่องที่เกี่ยวกับเกษตรกรรมของไทยตอนหนึ่ง ได้ระบุเกี่ยวกับทุเรียนไว้ว่า
“ดูเรียน (Durion) ชาวสยามเรียกว่า “ทูลเรียน” (Tourrion) เป็นผลไม้ที่นิยมกันมากในแถบนี้ แต่สำหรับข้าพเจ้าไม่สามารถทนต่อกลิ่นเหม็นอันรุนแรงของมันได้ ผลมีขนาดเท่าผลแตง มีหนามอยู่โดยรอบ ดูๆไปก็คล้ายกับขนุนเหมือนกัน มีเมล็ดมาก แต่เมล็ดใหญ่ขนาดเท่าไข่ไก่ ซึ่งเป็นส่วนที่ใช้กิน ภายในยังมีอีกเมล็ดหนึ่ง ถือกันว่ายิ่งมีเมล็ดในยิ่งน้อยยิ่งเป็นทูลเรียนดี อย่างไรก็ตามในผลหนึ่งๆไม่เคยปรากฏว่ามีน้อยกว่า 3 เมล็ดเลย”
จากหลักฐานดังกล่าว แสดงให้เห็นว่า มีการปลูกทุเรียนในภาคกลางของประเทศไทยตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา แต่จะเข้ามาจากที่ไหน โดยวิธีใด ไม่ปรากฏหลักฐาน แต่น่าเชื่อว่า จะเข้ามาทางภาคใต้ของไทย
ภาพสวนทุเรียนนนท์แบบดั้งเดิม
ไม่มีการใช้สารเคมี ใช้ภูิมปัญญาชาวสวนเดิม ในการดูแลโดยอาศัยปะจจัยจาก ธรรมชาติ เช่น จักจั่น ทำให้ ดินร่วนซุย หรือปุ๋ยจากใบทองหลางที่ปลูกสลับในร่องสวน

อดิสรณ์ ฉิมน้อย
ชมรมอนุรักษ์และฟื้นฟูทุเรียนนนท์์
38/9 หมู่ที่ 5 ตำบลบางกร่าง
อำเภอเมือง จังหวัด นนทบุรี 11000
โทร: 089-8126539
E-mail: info@durian-non.com